โศกศัลย์วันเกิด

posted on 26 Jul 2011 17:54 by gangcartoonclub
ไม่มีไรมากค่ะ ก็ลองแต่งๆดู ฮ่ะๆๆๆๆๆ
.............
ปฏิทินบอกวันเวลาที่ฉันลืมตามองโลก
แต่ฉันกับต้องอยู่คนเดียว  เพราะโรค จึงไม่มีใครอยากเข้าใกล้ฉัน
มีเพียงฉันอยู่ในห้องเพียงลำพัง.....
เพื่อนรัก...
เพื่อนสนิท...
ครอบครัว...
ตอนนี้ฉันไม่มีสิ่งเหล่า นั้นแล้ว
"ฉันเกลียดทุกๆ คน"
ฉันนั่งมองทุกๆอย่างในบ้านของฉัน
ถึงจะตรึงคิดว่า "อีกไม่กี่วันจะเป็นวันเกิดของฉัน"
ฉันคิดว่าชีวิตมันไร้ค่าเกินไป ถ้าฉันเกิดมาโชคร้ายอย่างนี้
"ฉันเกิดมาเพื่ออะไร ?"
ฉันควรจะ...
"ออกไปจากโลกที่ไม่ต้อนรับฉัน" ไปให้มันพ้นจากทุกสิ่งที่รุมเร้า
ฉันตะเกียกตะกายเดินๆ ล้มๆ ไปที่ห้องครัว
.
.
.
.
.
.
"มีดอยู่ที่ไหนกัน ?"
ฉันเพียงมองสิ่งรอบๆกายด้วยสายตาที่แสนจะเลือนลาง
มันคงจะอยู่ที่ถาดเค้ก เค้กที่ฉันทำเอง เค้กที่ฉันปรุงเอง และจะเป็นเค้กชิ้นสุดท้าย...
ทุกๆ คนสนุกสนานกับวันสำคัญของตนเองและคนรอบกาย
แต่ว่า...
มีสายตาไหนลอดผ่านมาทางฉัน
เที่ยงคืน ในวันนั้น
ฉันเพียงแต่มองหน้าต่างที่มีแต่ความเงียบเหงา เสียงจิ้งหรีด เปล่งเสียงเรไร น่าปวดหัว
มีดที่ยืนออกจากตัวกะพอประมาณลำคอ
ฉันแหงนหน้ามองเพดาน หลับตานึกถึงวันครั้งเก่า
วันที่มีเพื่อน
วันที่มีครอบครัวที่แสนสุข
ตอนนี้ฉันไม่สามารรถทำให้มันกลับมาได้
"สุดทางฉันแล้วเหรอ ?"
ฉันรำพึงรำพัน ร้องให้ครวญคราง  ทิ้งมีดในมือ...
ถ้านี้เป็นวันสุดท้ายที่ฉันจะอยู่บนโลกนี้  ฉันต้องการอะไร อยากทำอะไร
ฉันอ้อนวอน ขอพรจาก สิ่งศักดิ์สิทธิ์
"ถ้ามันคือวันสุดท้ายจริงๆ ก็ขอแค่วันนี้ อยากให้มีผู้คนมามุงดูฉัน.."
เวลาที่ผ่านไปเรื่อยๆ
ทำให้ฉันรู้สึกว่าทุกสิ่งที่ฉันพึ่งพา ไม่มีใครตอบสนอง
ฉันเจ็บปวดทั้งกายและใจ
ฉันที่นั่งทรุด อยู่กับพื้นห้องครัว พยายามเดินขึ้นไปชั้น สอง
"ฉันเพียงต้องการ  คนมองฉัน"
ฉันทุรนทุราย ปีนไประเบียงชั้นสูงสุดของบ้าน
ตอนนี้....
ฉันอยู่บนระเบียง น้ำตาที่ยังไหลมันตอกตะปูในใจ
ฉันก้าวสั้นๆ  แต่ยังลังเลว่าฉันจะลงไป จะดีหรือไม่
แต่ทันใดที่ฉันจะก้าว อย่างเด็ดขาดแล้ว
ฉันกลับได้ยินเสียงอะไรบางอย่างมาจากทางห้องครัว


เป็นเสียงที่ฉันคุ้นเคย แต่กลับนึกไม่ออก


ฉันเดินเข้าเห็นแสงเลือนรางอยู่


ฉันกดรับสายโทรศัพท์ เพื่อนของฉันโทรมาเพื่อสุขสันต์วันเกิด


ฉันคิดแบบนั้น แต่เสียงนั้นทั้งแหบแห้งและป้องกันเบอร์เอาไว้


ในเนื้อความโทรศัพท์มีเพียงแค่ว่า...



"สุขสันต์วันเกิดนะจ้ะและ..."เสียงนั้นแหบแห้งและชวนขนลุกเป็นอย่างยิ่ง



"สุขสันต์วันตายนะ"


ทันทีที่คำนั้นกล่าวออกมา ฉันรีบหันไปด้านหลัง และพบกับคนที่ถือขวาน แต่ไม่เห็นใบหน้าของคนๆ นั้น...


ยังไม่ทันที่ฉันจะได้กรีดร้องอะไร ร่างของฉันถูกสับขาดเป็นสองท่อนทันที



ทุกอย่างสงบลง เหลือแต่เพียงข้อความที่ถูกเขียนด้วยปากกาสีดำว่า


"ตอนนี้ ...สุขสันต์วันถึงฆาตของเธอนะ ที่รัก ..."
"ฮ่าๆๆๆๆๆ"
จิตวิญญาณฉันในครั้งสุดท้ายได้ยินเช่นนั้น และก็ดับไป ...
จบแล้วล่ะ ...
จบแล้ว ...
ทุกอย่างไม่มีเหลือแล้วว ...
 "ร่างกายที่ขาด กระจาย ไม่เหลือ มีเพียงหัวใจที่ชุ่มไปด้วยเลือด ที่ยังเต้น อย่างเบาๆ แล้ว หยุดลง"
..
.
.
.
.
   ............................
ไปแหล่ว...

edit @ 14 Aug 2011 17:28:30 by L-u กับ Noonny

Comment

Comment:

Tweet

Hot! Hot! Hot! Hot!

อื้มหือ..

อ่านแล้ว..

เขียนได้ดีเลยครับ.. สนุกและมุมมองแปลกดี^^big smile big smile big smile
เราว่าสนุกดีนะ
ถ้าเรียบเรียงภาษาและสื่ออารมณ์ได้ดีกว่านี้จะเจ๋งมากเลยหล่ะ
big smile Hot!

#1 By XX CLOSED XX on 2011-07-26 18:54